 |
|
| |||||
|
naam-name: Supr.Nat.C h.1965, Wiston Cap ISDS 31154 geboren-DOB: geslacht-Sex: reu-dog kleur-Colour: driekleur / tricoller fokker-breeder:W.S. Hetherington Wiston Cap was bred
in the village of Wiston near Biggar in Lanarkshire,
eigenaar/owner:John Richardson, Scott.
nageslacht-offspring:
Cap sired more litters than any b.c. Litter 388 , puppy's1933 Int.Nat.driving Ch. Hemp ISDS 72301,A.J.Campbell Eng.Nat.Ch.1975,Mirk ISDS 68102, J.James Int.sup.ch.1971,Glen ISDS 47241,J.Murray Int.Sup.ch.1972, Cap ISDS 50543 Int.Nat.Sup.Ch.1974, Bill ISDS 51654, Gwyn Jones
Ben ISDS 56646,Davied McTier Imp.Dryden Craig-ISDS 80254,J.Knox Eng.Nat.Brace Ch. Cap ISDS 67111, T.Longston Sweep 39603, J.Richardson Int.& Scott.Ch.Driving 1968 & Scott.Shep.Ch.1968
opmerkingen-notes: Int.Supr.Ch. 1965 International Shepherds´ Champion 1966 Scottish Driving Champion 1969 Wiston Cap was black,
white and tan - he also carried the red gene hence the Pedigree:
Zijn naam zal altijd in onze herrinering blijven, zolang de Border Collie als ras bestaat.
The story of [sorry in Dutch] Wiston Cap ISDS 31154
Voor echte schapenherders/honden zijn de trials een leuk vakantie uitje. Het echte werk is zwaar. Lange dagen in weer en wind. Een van de beroemdste schapendrijvers duo was Jock Richardson met Winston Cap. Deze geweldige hond won op 22 maanden jonge leeftijd de internationals in Groot Brittannie 1965. Dit was een unieke prestatie. Je moet dit vergelijken met een tiener die in het eerste team van Oranje mag voetballen en de E.K. wint. En dan te bedenken dat Border Collies echte laatbloeiers zijn. Hij werkte recht op de man af en zweefde over de grond. Het moet een prachtig gezicht zijn geweest hoe hij zijn schaapjes bij elkaar dreef. Deze hond had van
nature het talent. Cap
was een zwart-wit reu met veel wit op zijn kop. Nu had Cap ook een zeer goede
handler als baas niemand minder dan Jock Richardson. Winston Cap z'n afbeelding
staat op de I.S.D.S.pin die leden met trots dragen. Vijf a zes generatie’s terug in de stamboom van Winston Cap zat een even zeer grote werkhond nl. Wilson Cap.[3036 I.S.D.S.nummer]. Deze grootvader van Cap liep zijn trials geweldig goed in 1939-1945. Jammer genoeg waren er toen geen internationals omdat de hele wereld was bezaaid met dood en verderf. Deze grootvader heeft wel voor ongeveer 118 dochters gezorgd, zodat zijn kwaliteiten goed werden bewaart. De baas van deze Opa was niemand minder dan J.M.Wilson. Een waar begrip in de trial wereld. Deze beste man won 9 keer de internationals in zijn 40 jaar durende carrière als wedstrijd loper. Mijnheer Wilson had geen kinderen en zodoende nam hij een protégee en dat was niemand minder dan Jock Richardson onder zijn hoede tot aan zijn dood in 1975. Nadat Cap en zijn baas de eerste international gelopen hadden en van het veld afliepen zei Mr.J.M.Wilsen met een big smile tegen Jock:”Your dog could do that course again". Jock won toen de eerste international met Cap. Deze beroemde reu komt niet alleen in mijn bloedlijnen voor maar ook in vele anderen. Winston Cap is de meest gebruikte dekreu in de geschiedenis van de Border Collies. De fokker van Winston Cap heeft nog vele malen de combinatie’s over gedaan, maar er is nooit meer een zo goede hond gefokt als Cap. Jock heeft van Cap twee zonen aan gehouden. Mirk en Sweep, zij traden in de voetsporen van hun Pa en waren geduchte tegenstanders. Zij wonnen de ene trial na de andere. Jock was een gelukkig man, in zijn kennel zaten de drie beste lopers van heel UK. Jock Richardson was een natuur talent. In harmonie werkte hij met zijn honden, het was kunst met een grote K. Echter in de koude maand Maart 1979 stierf de beste schapenhond die deze wereld ooit zag. Op deze avonds zei Jock zacht tegen zijn vrouw Mary: ”Cap is dying”. Hij liep naar buiten en eerst de volgende dag vond zijn vrouw hem met Cap in zijn armen toegedekt met zijn jas om het oude lichaam van zijn makker warm te houden.Winston Cap was niet meer. Hij was 15 jaar oud geworden en hij heeft speciaal plekje in de harten vele schapendrijvers.
|
